Begin vorige eeuw werden vanuit de kleine doopsgezinde geloofsgemeenschap een aantal broederschapshuizen gesticht, vaak op afgelegen plekken midden in de natuur. Deze huizen waren plaatsen van ontmoeting, van bezinning én ontspanning.
Studie, verdieping, samenkomen. Een huis waar een mens zichzelf, de ander én God terug kan vinden als deel van dat ene, grote verhaal. Rust en ruimte, even afgekeerd leven van de wereld. De ontmoeting met gelijkgestemden die tegelijkertijd zo verschillend zijn. Een plek waar een vloeiende, tijdelijke, veranderlijke én hechte gemeenschap woont. Een netwerkgemeenschap avant la lettre die zich dwars door alle lokale gemeenschappen heen vormt. Inspirerend, bemoedigend, stimulerend, vormend. Een plek om je horizon te verbreden, jezelf te herijken, terug te vinden, recht gezet te worden.
Hard werken. Eenvoud. Samenwerken. Want corvee was en is een groot goed in deze huizen. Al doende leert men het meest. Van en over een ander, en jezelf. Samen werken, zodat broederschap tussen mensen groeit en draagt.