De doopsgezinde kerk werd vanouds vaak vermaning genoemd, in Giethoorn de vermaenige en in het Fries Fermanje.
Vermanen betekende daarbij niet iemand de les lezen, maar elkaar uitdagen en bemoedigen om trouw te blijven aan wat je belangrijk vindt. De vermaning is een plek om je te laten onderbreken, iets anders te horen en opnieuw te kijken naar jezelf en de wereld.